پیشنهاد ویژه
پیشنهاد ویژه

اولین روز زندگی همه گیر من در حافظه من به همان شکلی متبلور می شود که نقطه ای که صبح روز 11 سپتامبر 2001 در آن ایستاده بودم برای همیشه در ذهن من حک شده است.

جمعه ، اواسط ماه مارس بود و من متوجه شدم که افرادی که در اطراف من گاری ها را از طریق کاستکو رد می کنند ، خیلی راحت مثل همیشه مواد غذایی را تهیه نمی کردند. آنها در حال انباشته کردن مواردی از آب و چند بسته اسپری لیزول بودند تا جایی که به سختی بالای آن را دیدند. مردی در صف بعدی صندوق حمل مواد غذایی را روی کمربند نقاله ماسک و دستکش جراحی کرد.

من فکر می کنم چند هفته دیگر در حصر خواهیم بود ، من از پارکینگ به پسر عموی خود پیام دادم و احساس کردم کمی بیش از حد دراماتیک است.

قبل از تاریک شدن هوا ، سفارشات خانه نشینی برای شهرستان ما اعلام شد.

قدردانی می تواند احساس راحتی کند

در ابتدا ، همه گیری به نظر می رسید مانند یک دکمه مکث است. سفرها لغو شدند ، تقویم ها پاک شدند. شوم بود ، اما موقتی بود. به یاد می آورم که زندگی برای چند ماه در انتظار خواهد بود.

البته من اشتباه کردم.

مکث لحظه ای در اقتصاد برای بسیاری از صنایع به معنای فاجعه بود. برادر همسرم اخراج شد. پدر همسرم مجبور به بازنشستگی پیش از موعد شد. در تمام این مدت ، پرونده ها همچنان صعود می کردند. با گذشت ماه ها ، ما از شناختن یک نفر مبتلا به COVID به شناخت ده ها نفر رسیدیم. ما با چگونگی کمک معنادار به دوستانمان که با ویروس دست به گریبانند ، بستنی را به آستان خانه خود می اندازند یا کمی پول قهوه از طریق Venmo ارسال می کنیم تا سعی کنیم فاصله اجتماعی را برطرف کنیم ، کمک کردیم. پس از آن درگیری خواننده ای وجود داشت که مردم در حاشیه ما وجود ویروس را انکار می کنند ، هنگام خواندن به روزرسانی های شبانه در مورد یک دوست که در یک دستگاه ونتیلاتور زندگی می کند.

ما کاملاً از چیزهایی که گم نکرده ایم و همچنین از چیزهایی که مردم اطرافمان داشته اند آگاه بوده ایم. ما همیشه شکرگزار بودیم ، به گونه ای که بیشتر احساس راحتی می کرد. ما از سلامتی خود سپاسگزار بودیم ، از شغل خود سپاسگزاریم ، از اینکه برق و آب هنوز در حال کار است شکرگزار بودیم. ما از حیاط بازی با بچه هایمان ، غذا در انبار و بنزین در مخزن سپاسگزار بودیم. چیزهای زیادی برای شکرگذاری وجود داشت ، هر چرخه خبری ما را یادآوری می کرد ، و موارد زیادی که هنوز هم قابل برداشت بودند.

خود را از چرخه ترس رها کنید

این هفته ، تصادفی که سال گذشته در Friendsgiving سالانه گرفته شده بود ، برخورد کردم ، یک وعده غذایی potluck که چند روز قبل از شکرگذاری با دوستان خود به اشتراک می گذاریم. در تصویر ، 18 نفر از ما ، بچه هایی که شامل آنها نمی شوند ، شانه به شانه در یک اتاق نشیمن له می شویم و آنقدر بزرگ لبخند می زنیم که مشخصاً هنگام خندیدن تصویر گرفته شده است. این یادآوری دیگری بود برای اینکه چقدر ارتباط ساده بودن با دوستان ، اشتراک غذا و هوا را از دست دادم.

نه ماه است که من با هیچ یک از آن دوستان در اتاقی هستم ، اما پایان کار در ذهنم نیست. و اگرچه ، خوشبختانه ، همه ما نیازهای اساسی خود را برآورده کرده ایم ، من می دانم که هر چهره در آن تصویر همچنین نمایانگر انبوهی از ضررها است – عوارض طولانی مدت ناشی از COVID ، تغییر شغل ، برنامه های لغو شده ، تنظیم مجدد زندگی. این تجربه ای است که بسیاری از افراد در حال حاضر می توانند با آن ارتباط برقرار کنند: ما از اصول اولیه ، از سلامتی و خانواده خود سپاسگزاریم ، اما همچنین کاملاً آگاه هستیم که هر یک از آنها می تواند در یک لحظه به سرقت برود.

برنه براون در کتاب خود جرات بسیار زیاد این را “شادی پیشگویی” یا تمایل به گره خوردن عشق ما به چیزی می داند با این ترس که از ما جدا شود. این احساسی است که والدین جدید هنگام تماشای نوزاد تازه متولد شده خود ، غرق در عشق به فرزندشان احساس می کنند در حالی که به طور همزمان از ترس وحشتناک می شوند که ممکن است اتفاق وحشتناکی برای جدایی آنها رخ دهد. او این احساس را به عنوان یک “تمرین لباس داخلی برای تراژدی” توصیف می کند. اگر زندگی در یک بیماری همه گیر دارای یک عنوان اصلی بود ، “تمرین لباس برای تراژدی” بسیار مناسب به نظر می رسد.

اما تحقیقات او همچنین به دارویی اشاره دارد که می تواند احساس شادی را به شما بازگرداند حتی اگر ضررها مدام اضافه شوند: سپاسگزاری. داده های او نشان می دهد که تشکر می کند که می تواند ما را ثابت نگه دارد.

ما ترس مشترکی را که با تمرین مداوم تراژدی همراه است ، تجربه کرده ایم. همه ما به پادزهر نیز دسترسی داریم. همینطور که امسال به فصل تعطیلات نزدیک می شویم ، شکرگذاری می تواند لحظه ای باشد که انتخاب می کنیم و اجازه می دهیم سپاسگذاری ما را از چرخه ترس رها کند.

هر سال برکاتی دارد ، اما جمع آوری انرژی برای شمارش آنها هنگام زندگی در فصلی که نیاز به آماده سازی مداوم برای یک بدترین سناریو دارد ، دشوار است. اگر می بینید که در ریتم تمرین تراژدی گیر افتاده اید ، این چهار عمل سپاسگزاری را امتحان کنید تا ترس خود را آرام کرده و شادی خود را باز کنید.

1 روشهای ساده مراقبت از دیگران را تأیید کنید.

شیوع بیماری برای بسیاری از ما دو برابر شده (یا سه برابر) است. ما در خانه کار می کنیم ، به بچه هایمان کمک می کنیم تا بصورت مجازی یاد بگیرند و کارهایی را انجام می دهیم که معمولاً توسط یک تیم حرفه ای آموزش دیده انجام می شود. اما افراد بی شماری نیز وجود دارند که مشارکت اندیشمندانه آنها هر روز را بهتر می کند. برای من ، این ایرما است ، مدیر رستوران محلی مورد علاقه ما که هرگز دماغ خود را به سفارش برداشت واضح کودک 8 ساله من که شامل درخواستی از لطفا اجازه نمی دهد پنیر چیز دیگری را لمس کند ، بالا می زند. بشقاب. هر بار که من در خانه یا محل کار برای شخص دیگری مالیات می پردازم ، این یک یادآوری است که افراد طولانی هستند که همین کار را برای من انجام می دهند.

2. با زندگی خود سخاوتمند باشید.

یک هفته قبل از آن که توله سگ کوچک مینیاتوری خود را به دست بیاوریم ، متوجه زنی شدم که سگهای نژاد پر از همان نژاد در پارکینگ کنار من نشسته است. او پس از موج و پرسش سریع در مورد پرورش توله سگ ، هر نکته ای را که فکرش را می کرد – از آموزش خردسال گرفته تا مراقبت از توله سگ – در شیشه های پایین ماشین ما به اشتراک گذاشت. صبر و مهربانی او به عنوان نمونه ای از چگونگی تأثیر مثبت حتی غریبه ها بر آنچه می تواند فصلی منزوی برای همه ما باشد ، در من ماند. وقتی می خواهیم زندگی خود را متوقف کنیم تا لحظه ای را با دیگران به اشتراک بگذاریم ، نمی توانیم در لحظات تشکر از خود و کسانی که در این راه با آنها روبرو می شویم ، کمک کنیم.

3 مجموع کل را هدف قرار دهید ، نه روز به روز.

وقتی همه چیز در اطرافمان تیراندازی و تیرگی را نشان می دهد ، آسان است فکر کنیم که این بار منفی به گذشته نگاه خواهیم کرد. مطمئناً روزهایی وجود داشته است که افتضاح بوده است ، اما همچنین درخشش نورهایی وجود دارد که می تواند در همه آنها قدردانی کند. وقتی به نقاط روشن همه گیر فکر می کنم ، فکر می کنم با بچه هایم یک بازی تخته ای در طبقه اتاق نشیمن بازی کنم ، متن گروه تشویقی پر از دوستان از سراسر کشور که تلفن من را هر چند روز یکبار پر می کند و آنجا هستم برای دیدن اینکه چرا بچه های من وقتی در هنگام یادگیری مجازی درست در تماس زوم خود با یک معلم پاسخ می گیرند ، چشمانشان روشن می شود. وقتی از درد فوری یک موقعیت دور می شویم ، غالباً لحظات شیرین و لطیف هستند که در بالای سوابق ذهنی ما قرار می گیرند ، نه لحظه های یکنواخت یا دلسرد کننده. هنگامی که در پایان یک روز وحشتناک به رختخواب می روید ، به یاد داشته باشید که ممکن است تمام این لحظات به همان اندازه مثبت تر از خاطرات منفی شوند.

4 آشکار به حالت عادی.

در روزهای واقعاً غیرممکن ، بازگشت به اصول اولیه می تواند یک لطف پس انداز باشد. لیستی از 50 موردی را که به سادگی و با وجود زندگی شما را بهتر می کنند ، تهیه کنید. هیچ چیز محدود نیست – لیوان قهوه مورد علاقه ، ملحفه تمیز ، آب گرم ، سر تخت خواب نامرتب کودک نوپا ، داشتن شماره یک دوست در تلفن ، از راه دور تلویزیون در حال کار. اگر توجه کنیم ، می بینیم که موارد خارق العاده غالباً با چیزهای معمولی مخلوط می شوند. دنیا ممکن است در اطراف ما از هم بپاشد ، اما اگر 50 اتفاق خوب برای ما پیش بیاید ، باور کردن اینکه فردا شاید بهتر از امروز باشد آسان تر است.

 

سارا پاولک یک نویسنده مستقل است که به دلیل مصاحبه های خود با رهبران اندیشه مارک های چند میلیونی و چند میلیارد دلاری مشهور است. داستان های جلد و مقالات داستانی وی در موفقیت از خانه ، اخبار فروش مستقیم ، توانمندسازی زنان و موارد دیگر ظاهر شده است. سارا همچنین نویسنده و شبح نویس است که به مشتریانش کمک می کند خاطرات و تحقیقات خود را به شکل کتاب زنده کنند. با او در وب سایت او www.sarahpaulk.com ارتباط برقرار کنید.

 

 

 

اشتراک گذاری
برچسب‌ها:

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

باز کردن چت
سلام
چطور می تونم کمکتون کنم